1. Kierunek ustawia oś główną
row sprawia, że oś główna jest pozioma. column – pionowa. Po zmianie justify-content i align-items zdają się zamieniać rolami, bo zawsze podążają za logiką osi.
Podglądaj kierunek, zawijanie, odstępy i wyrównanie w jednym miejscu. Każda zmiana aktualizuje przykład na żywo, wyjaśnia właściwość i generuje czysty kod.
flex-direction, justify-content, align-items, align-content i gap.
flex-grow, flex-shrink, flex-basis i align-self dla każdego elementu.
Użyj gotowych szablonów dla typowych wzorców lub dostosuj każdą właściwość ręcznie. Wartości są ograniczone do bezpiecznych zakresów, aby uniknąć błędów.
Kliknij dowolny element w podglądzie, aby go edytować. Indywidualne wartości są weryfikowane przed generowaniem kodu.
Kontener poniżej aktualizuje się natychmiast. Etykiety pokazują, która oś jest główna, aby ułatwić zrozumienie logiki Flexbox.
CSS zawiera tylko właściwości wybrane w narzędziu. Klasy HTML są semantyczne, co ułatwia ich adaptację w prawdziwym komponencie.
Flexbox rozmieszcza bezpośrednie dzieci kontenera wzdłuż osi głównej i osi poprzecznej. Poniżej wyjaśniamy najważniejsze aspekty.
row sprawia, że oś główna jest pozioma. column – pionowa. Po zmianie justify-content i align-items zdają się zamieniać rolami, bo zawsze podążają za logiką osi.
Gdy flex-wrap jest ustawiony na nowrap, właściwość align-content nie ma efektu. Ma ona znaczenie tylko przy wielu wierszach.
flex-grow kontroluje, jak dzielone jest wolne miejsce, flex-shrink – jak elementy się kurczą, a flex-basis to rozmiar początkowy przed negocjacją miejsca.
Założenia: wartości basis są w pikselach, odstępy (gap) w pełnych pikselach, a podgląd odzwierciedla zachowanie nowoczesnych przeglądarek.
Skorzystaj z tego zestawienia po przetestowaniu układu w generatorze.
justify-contentPrzesuwa elementy wzdłuż osi głównej. Idealne do nawigacji, grup przycisków i rozkładania elementów w wierszu.
align-itemsKontroluje wyrównanie poprzeczne dla wszystkich elementów naraz. Używaj, gdy wysokości kart są nierówne.
align-selfZastępuje wyrównanie poprzeczne dla jednego konkretnego elementu bez zmiany reszty grupy.